بره موم

بره موم ترکیبی است از صمغ درختان که زنبورها از آن بعنوان ضدعفونی کننده و درزگیر استفاده می کنند.این ماده منبع خارجی داشته و فقط زنبور آنرا جمع آوری می کند.این ماده همان نقشی را دارد که آنتی بیوتیکها در زندگی ما دارند.همچنین بعنوان بی حس کننده موضعی استفاده می شود.طعمی تند دارد.زنبور عسل این ماده را از شکوفه گیاهان و درختان مخصوصا تبریزی ،نارون ،بلوط ،بید،کاج،آکاسیا درزنبیل های گرده خود جمع نموده و به کندو منتقل می کند و پس از افزودن ترشحات غده ای که شامل آنزیمهاست آنرا مایع کرده و در سطح سلولهای موم منتشر می کند.

رنگ بره موم اغلب قهوه ای است ولی اززرد تا سیاه،قهوه ای روشن تا مایل به سبز و قهوه ای مایل به قرمز متغیر است.کاربرد آن بسیار وسیع است.دردرمان التهابهای موجود در دهان وگلو می توان مقداری بره موم را برای چند ساعت در دهان جوید.برای بیماریهای پوستی(سوختگی ها،جوش صورت،خراشها،تب خال،دمل،زگیل،ضرب دیدگی،...)بره موم را در الکل اتانول حل کرده و مقداری محلول تصفیه شده آنرا با عسل خالص بخوبی مخلوط می کنیم. سپس آنرا با مقدار معینی مواد نرم کننده پوست مثل وازلین مخلوط کرده و خوب هم میزنیم تا مخلوط یکنواخت تهیه شود.این مخلوط باید در ظروف سر بسته و جای سرد نگهداری شود.

برای بیماریهای داخلی می توان آنرا سرد کرد  سپس در هاون کوبید تا پودر شود و پودر آنرا با عسل میل نمود.برای دردهای عضلانی و مفصلی بره موم را بصورت کمپرس گرم مصرف کنید.

بره موم ضد روماتیسم،ضددیابت،تقویت کننده دستگاه ریوی و تقویت کننده مویرگهاست.

مواد تشکیل دهنده بره موم:

1. صمغ درختان و رزین 50تا 55%

2. موم 20 تا 30%

3. ترکیبات آلی و معدنی 5%

4. روغنهای ضروری 10%