عسل
عسل غذایی شگفت انگیز،معجزه آسا و طبیعی است.دانش سوخت و ساز عسل و کاربرد آن در سیستم بدن آدمی به ابزار قدرتمندی جهت مبارزه با بیماری تبدیل گردیده است.
عسل شفا بخش است اما«همه دردها را دوا» نیست.مصرف عسل ممکن است تعدادی شاخص های بیماری قند را دگرگون سازد،اما تنها به مرور زمان و با مصرف عسل مرغوب.
ترکیب تغذیه ای عسل، بر اساس کالری، به ترکیب میوه ها نزدیکتر است تا شکر معمولی.عسل حاوی فروکتوز(قند میوه) و گلوکز در نسبتهای تقریبا برابر به اضافه دیگر قندها و مواد مغذی گیاهی به دست آمده از شهد و دانه گرده گلهاست.
مصرف عسل تاثیر بس متفاوت تری با شکر یا قند مایع بر میزان قند خون دارد و آن را به سوختی بی همتا برای برآوردن نیازهای بدن به انرژی تقریبا در هر موقعیتی تبدیل می سازد چه در حالت بیداری یا خواب،فعالیت یا استراحت،تندرستی یا در چالش با بسیاری از مشکلات بهداشتی و سلامتی.
گل با شهد شیرین خود بسیاری از انواع حشرات را جهت گرده افشانی جلب می کند.تنها زنبور عسل،این موجود فوق العاده است که شهد را به عسل تبدیل می کند که در دوران باستان«غذای خدایان»نامیده می شد.
هرجا گیاه گلداری می یابیم به زنبور عسل بر می خوریم.تنها قطب جنوب از وجود زنبور عسل بی بهره است.
وقتی عسل خورده می شود،بهترین مواد غذایی به دست آمده از گلهای گیاهان برای جذب بی در نگ به درون بدن برای تولید انرژی و به عنوان غذا در دسترس بدن قرار می گیرد.
عسل،چنانچه به شکل مرتب مصرف گردد،اثر تثبیت کننده ای بر روی میزان قند خون دارد.در مقایسه با ساکارز یا گلوکز تنها،عسل به وسیله افراد دچار اختلال سوخت وساز گلوکز یا دیابت تحمل می گردد.
مصرف منظم عسل ممکن است خطر چاقی و فربهی را در کودکان کاهش دهد.
این مطالب برگرفته از کتاب انقلاب عسل نوشته پروفسورمایک مک اینس و پروفسور رون فسندن می باشد که توسط مهندس سیدی و دکتر کفیلی ترجمه شده است.
برچسبها:
